♥ ♥ ♥

the sky's the limit..

tak naprawdę o nic nie chodzi, tylko o to, żeby wystarczyło Ci czasu na życie..

09 października 2014

jestem na etapie odczuwania mocnych emocji, wyzbywania się egoizmu, poświęceń odnoszących się zarówno do przeszłości, teraźniejszości jak i przyszłości, fizycznego bólu naznaczonego tęsknotą i codziennej walki, w której główną wygraną jesteśmy My. odkrywam siebie w nowej palecie barw którą niesie Miłość, nieznaną dotąd siebie. 
codzienność zamyka się między momentami, kiedy mogę poczuć Go choć odrobinę bliżej dzięki współczesnej technologii i odliczając dni do kolejnych chwil wypełnionych dotykiem. leżąc na podłodze, wpatruję się w nasze wspólne niebo i grzeję się w blasku jesiennego słońca, słuchając w słuchawce Jego głosu. 
pomimo dystansu, czuję się najszczęśliwszą kobietą na świecie.

"Baby, listen please
I'm not on drugs, I'm not on drugs,
I'm just in love
Baby, don't you see?"

22 maja 2014

rozsypuję się jak cukier z rozbitej szklanej szkatułki za każdym niemal razem gdy moja wyobraźnia zostaje sprowadzona z dryfujących bezdroży wspólnych wspomnień i przyszłych pragnień do realnego krakowskiego świata. gdy dotarło do mnie, że nie mogę Cię widywać, zrozumiałam jak bardzo Cię potrzebuję. jak każdy nerw w moim ciele jest spragniony Twojej obecności, uszy śmiechu, gdy na moją prośbę wymawiasz dziwnie brzmiące słowa, nie mające dla mnie osobiście absolutnie żadnego znaczenia, a usta zachłannego języka. okrywając się wieczorami kołdrą na skórze czasem jeszcze pojawiają się ciarki, jak wtedy gdy leżąc obok delikatnie zdmuchiwałeś piasek z moich pleców.. 

każda mijająca sekunda jest naznaczona moją tęsknotą do Ciebie.

12 maja 2014

Każdy dotyk ma echo. Twój wciąż pobrzmiewa w moich uszach, plącze się między włosami, oplata wokół szyi, łaskocze dekolt, drażni załamanie pleców, wypełnia wnętrze. Moje pragnienia wzrastają każdego dnia współmiernie do łamiącej serce tęsknoty za tymi wszystkimi chwilami, których uczestnikiem chciałabym być niezaprzeczalnie już do końca swojego życia. Cała paleta emocji, ogromna wiara, cel do którego dążę, mocne dłonie i plaża nocą.  

Ty, moja najlepsza w życiu 'pomyłka'.

16 marca 2014

We're a thousand miles from comfort,
We have travelled land and sea,
But as long as you are with me,
There's no place I'd rather be.
I would wait forever,
Exalted in the scene,
As long as I am with you,
My heart continues to beat.

Clean Bandit - Rather Be feat. Jess Glynne



mogę już niemal odliczać godziny. tyle szczęścia! 

05 marca 2014

Rihanna & Drake - Take care 

Cause if you let me, here’s what I’ll do
I’ll take care of you
 

ekstremalna dwubiegunowość moich emocji względem Niego doprowadza mnie do istnego szału. popadam ze skrajności w skrajność, odnajdując w tym dziką rozkosz. dystans znaczy tyle co nic, gdy widzę Jego twarz na monitorze komputera, a wyimaginowane niesnaski i mocne postanowienia utrzymania rozmowy w konwencji kobiecej złości ulatują wraz z kolejnym słowami, którymi mnie sprytnie częstuje. moja stanowczość przy Nim nie istnieje.
cholerny dupek zawładnął moim światem !

piętnaście dni i dziewiętnaście godzin dzieli nas od siebie.

21 lutego 2014

Ed Sheeran - I See Fire 

And if we should die tonight
We should die together
  

siedzę wieczorem wtulona w kaloryfer niczym stęskniony kot. pomieszczenie w którym odnajduję chwilę ciszy i pozornego spokoju w niczym nie przypomina mojego dawnego pokoju. w kącie stoją puszki z farbą, księżycowy blask przysłaniają folie ochronne na oknie, a podłoga wieje betonowym chłodem. w głowie wciąż słyszę hałasy towarzyszące mi niemal każdego dnia. zamykając oczy, wchłaniam specyficzny zapach, a w wyobraźni maluję konkretny obraz, który namacalnie ujrzę za jakiś czas. chwila odosobnienia, towar aktualnie tak bardzo deficytowy.
głuche stukanie w klawisze przerywa dźwięk wiadomości głosowej, nagranej na jednej z aplikacji telefonicznych. dźwięk wiadomości głosowej wyrażającej ogrom dobrych emocji, oczekiwania i tęsknoty. w duszy dziękuję technice za możliwości kontaktu z ludźmi takimi jak On, oddalonymi o niemal dwa tysiące kilometrów. biorąc po raz kolejny życie w swoje ręce i brnąc ku marzeniom czuję nieopisane szczęście, a bilet lotniczy pod poduszką jest moim własnym dowodem na to, że potrafię przenosić góry. życie należy do mnie!

zobaczymy się za 27 dni! ♥

03 grudnia 2013

♪ Sean Paul - Other side of love

czasem możliwe jest rozstanie bez krzyków, pretensji i wzajemnego zrzucania na siebie potencjalnych win. czasem możliwe jest rozstanie przy akompaniamencie najczulszych wspomnień, cichych uśmiechów, gdzie przestrzeń między dwojgiem ludzi zamiast żalu, wypełniają wymowne spojrzenia i wdzięczność za dotychczasową obecność. czasem, po prostu, możliwe jest rozstanie równie dojrzałe, jak cały związek. przy świetle ulicznej latarni, zmarzniętymi dłońmi przytuliłam moje minione dwa lata ostatni raz, prosząc pokornie w myślach Boga o szczęśliwy los dla Niego. 
kolejne drzwi zostały zamknięte bezpowrotnie, nie zostawiając nawet krzty nieszczelności, która mogłaby umożliwić ponowne przez nie przejście.. powroty oznaczają zawsze krok w tył, a przecież ja nie zamierzam się cofać!
przygotowana na falę krytyki, nadchodzące chwile tęsknoty, a nawet łzy, które niezaprzeczalnie się pojawią, ruszam z lekkim wnętrzem i ogromną wiarą ku nowemu początkowi.

27 listopada 2013

♪ Rudimental - Free feat. Emeli Sandé

"Tryna find my place, some place.
I drink a little more than recommended
This world ain’t exactly what my heart expected
Tryna find my way someway.."
moje uzależnienie!


owinięta kocem, obserwuję parującą herbatę o smaku jabłka i cynamonu. podziwiam kształty tworzące się przed moimi oczami. ich ulotność, delikatność, płynność. dotykam dłonią przestrzeni i czuję przyjemne ciepło. smakując słodkiego płynu, wlewam do siebie całą efemeryczność, która znika jak mgiełka. daję sobie chwilę fizycznej przyjemności, rozkosznego oderwania. bez zbędnych rozważań, niemal bezceremonialnie zaczynam żyć nowym początkiem, zamykając nieodwracalnie za sobą drzwi. robię porządek na półkach życia, zamykając wczoraj w szufladach przeszłości. uczę się ponownie o tym opowiadać, szukam w sobie pokładów inspiracji, a w rzeczywistości- bodźców.  

21 listopada 2013

ogarnięta jesienną nostalgią, w zamyśleniu odrywam ostatnie kartki kalendarza. upływający czas nie odciska znaczącego piętna na kartach życiorysu. codzienność mozolnie toczy się przez mgłę, dni sukcesywnie stają się coraz krótsze, a odcienie szarości coraz odważniej pokrywają otaczające elementy świata za oknem. uwielbiane dotąd poranki otulają przeraźliwym chłodem, wieczory natomiast straszą ciemnością. schyłek listopada zdecydowanie napawa niechęcią.
spoglądając w lustro, widzę wciąż te same, pełne usta, lekko zaróżowione policzki, nos przystrojony niejednym piegiem, niesfornie spadające na czoło włosy i jaśniejące brązowe oczy. mimo tych znajomych rysów, nie poznaję osoby stojącej naprzeciw. staje się obca nawet samej sobie. stopniowo budując mur, oddzielam od siebie wspólną przeszłość i przyszłość, która malowała się przed Nami. wyrywając spory kawałek serca, podejmuję najważniejsze decyzje. mimochodem rzucam jeszcze jedno spojrzenie, dostrzegając, że kobieta w odbiciu to synonim ciężkich wyborów, wyrzeczeń, rozdzierających rozstań, ale także walki o swoje marzenia, samozaparcia i bądź, co bądź - rozkosznego spełnienia.

tej nocy wdrapię się na księżyc, ułożę się na rogaliku jak w hamaku i wcale nie będę musiała zasypiać, żeby śnić.

14 października 2013

wszystko przestało mieć jakikolwiek sens!
chłonę każdą cząstką siebie zakazane życie, podążając za głosem pragnień.
egoistycznie wzruszam ramionami na pożegnanie, obojętna na całe poruszenie wokół.

http://www.youtube.com/watch?v=B2KKcjSOBmk

23 września 2013

niesamowite jak różnorakie zbiegi okoliczności potrafią wpłynąć na - mogłoby się wydawać - szczęśliwe, uporządkowane i cholernie stabilne życie, wypełnione konkretnymi perspektywami. od czasu samotnej podróży do Afryki, zupełnie świadomie staję się niewidzialna dla ludzi dotąd najważniejszych, uciekam od pytań, unikam spojrzeń w oczy, spędzając niezliczone nadgodziny w czterech ścianach korporacji. szukam siebie, odpowiedniej drogi, ukojenia, pragnę odpowiedzi.. szamotam się z uśpionymi jakiś czas temu pragnieniami, które zostały uwolnione w sposób niekontrolowany, przez niespodziewanego intruza. prawda przeraża - żyłam w bajce, cudownej opowieści, tylko chyba Panu Bogu pomyliły się główne bohaterki. w głowie kołaczą rozbiegane myśli, serce nie znajduje wytchnienia, chcąc uciec jak najdalej. moja codzienność to aktualnie synonim chaosu absolutnego w parze z nijaka jakoscia. nie jestem TĄ osobą, a to nie jest moje życie!
 
znikam, by spojrzeć sobie samej w głąb duszy, stawiając na szale najważniejsze wartości. jedno jest pewne, od tamtej chwili  już nic nie będzie takie samo.

21 sierpnia 2013

♪ Zaz - Eblouie Par La Nuit 

niektórzy potrafią dobrze żyć, niektórzy zaś dobrze umierać, ale niewielu potrafi dobrze kochać. jest to umiejętność najwyższego rzędu, bo nie chodzi w tym o nas samych i nasze czysto ludzkie, niejednokrotnie egoistyczne pobudki. chodzi o to by na piedestale wszystkiego co jest dla nas ważne stał drugi człowiek. chodzi o zdolność do poświęceń, wiecznych wyborów, wyrzeczeń, znoszenia cierpienia.. wszyscy żyjemy i wszyscy umieramy, przed tym nie da się uciec. liczy się tak naprawdę czas między tymi dwoma momentami.

15 sierpnia 2013

♪ Eric Clapton - Wonderful Tonight

kocham swój dom za panujący w nim gwar. za wszystkie głosy, zapachy i emocje. za ludzi, którzy w nim mieszkają i za tych, których można tam spotkać jedynie przelotem. za ustawiczne powroty i spotkania. za nasz temperament, burzliwe kłótnie i umiejętność opanowanej rozmowy. za bezpośredniość relacji, wszechogarniającą akceptację, ogromną dawkę optymizmu i czułość, która wypełnia go po sam dach. ale ponad wszystko wielbię go za mocna więź, która wykształciła się między człowiekiem, z którym dzielę swoją rzeczywistość, a moimi najbliższymi. przecież nie ma nic piękniejszego, niż dom z widokiem na szczęście.
za Nami pięć ciepłych dni ze szczyptą zimnego, niemal wrześniowego wiatru. odczuwalny oddech jesieni na plecach, pomimo miesiąca typowo wakacyjnego. śniadania na świeżym powietrzu, w ogrodzie rodzinnego domu mojej mamy. przedpołudniowe gry planszowe z Ann i popołudniowy relax przy grillu. długie wieczorne spacery w towarzystwie psów. nasze złączone dłonie, Jego bluza na moich ramionach i za długie rękawy. noc z czternastego na piętnastego sierpnia. równo trzysta sześćdziesiąt pięć dni od najpiękniejszych wyznań, które miało okazję usłyszeć Morze Bałtyckie i Sopocki piasek. dziś, pomimo czasu, który upłynął, po moich policzkach znów spływają łzy, słysząc Jego spokojny głos, zapewniający o niegasnącej mocy uczuć. widząc pierwszą z nich G. milknie i tuli najczulej, świadomy mojej emocjonalności, oraz ich symboliki- słone krople najprawdziwszego spełnienia. w akompaniamencie świerszczy i czerwonego wina, obserwujemy nocne niebo, wypatrując spadających gwiazd. w głowie układam pokorne życzenia, które do realizacji nie potrzebują Perseidy, a Jego niegasnącej obecności. nastroju dopełnia taras wypełniony świeczkami oraz ledwie dostrzegalna muzyka. słysząc moją ulubioną piosenkę, G. niepodziewanie prosi mnie do tańca. zatopieni w uczuciu, spontanicznie odpływamy na bezkresne wody fizyczności. bezapelacyjnie najcudowniejsze i najbardziej wyjątkowe godziny w moim życiu!

kocham Go bardziej, niż mogłabym kiedykolwiek obiecać.

06 sierpnia 2013

♪ Lady Pank - Młode Orły

od niedawna każdy kolejny dzień, zupełnie samoistnie, zaczyna się dla mnie bardzo wczesnym rankiem. zanim jednak definitywnie zdmuchnę okruchy snu, spragnionym dotykiem gładzę pościel, szukając ukojenia od nagrzanych murów wielkomiejskich bloków, rozpalonych chodników między zielonymi alejami Łąk Nowohuckich i topiącego się asfaltu na odcinku Plac Centralny - Czyżyny. pogoda nie daje odsapnąć i częstuje nas temperaturą wzrastającą powyżej trzydziestu stopni i niejednokrotnie przygniatającą swoim ciężarem. lato w pełni.
siedząc na blacie kuchennym przyglądam się jak G. gotuje obiad. mokre włosy łaskoczą mi kark, a ostatnie krople wody, umykając przed wyschnięciem, spływają wzdłuż linii kręgosłupa, po plecach, aż do załamania. powietrze wypełnia zapach jedzenia, mieszający się z elektryzującą mocą emocji, siłą uczuć. jestem karmiona wielbionymi brokułami i szparagami, moje podniebienie cieszy smak mięsa z dodatkiem ulubionych ziół, a pragnienie gaszę wodą z cytryną i miętą. nieśpiesznie odwdzięczam się w chwili Jego nieuwagi, gdy niespodziewanie oplatam Go nogami i zalotnie przyciągam do siebie, całując najczulej. jesteśmy dla siebie wszystkim.  
ponownie osiągam swoje własne niebo!

25 lipca 2013

wyprosiłam wszelkie nękające mnie problemy, jak niechcianego gościa. skasowałam ciążące obawy i lęki niczym intruza. dałam szansę sercu i uspokoiłam skołatane nerwy. pozwoliłam losowi sprawić Nam ogromną niespodziankę..
dzięki Niemu znów czuję, że żyję!
bezapelacyjnie uwielbiam ten czas i uwielbiam Nas.

Kołobrzeg ♥

08 lipca 2013

♪ BASTILLE feat. Ella - No Angels

każda rozmowa sprawia nam problem. Twoje rozdrażnienie, wywołuje dreszcze na moim ciele i wyzwala potoki samoistnie wypływających, nieraz gorzkich, słów. zduszony krzyk irytacji opanował po brzegi, tak skrzętnie dotąd pilnowaną przestrzeń między nami. dzieli nas odległość dłoni, a mimo to Cię nie czuję. Twój zapach otula ramiona, gładzi odkryte uda, wypełnia myśli lecz nie może odnaleźć odpowiedniej drogi do wnętrza zamrożonych emocji. trzymamy się za ręce, bez przekonania, gotowi przyjąć kolejny atak. wykrzesamy wszelkie pokłady wzajemnego zrozumienia i wylewamy morze empatii. bezskutecznie. nie ma bowiem nic gorszego niż mężczyzna bez pracy, z krzyczącą dumą na ramieniu.
od dobrego miesiąca żyję pomiędzy sennym, wieczornym zmęczeniem, a ogromem niespożytych, porannych sił. pomiędzy nużącymi strugami burzowych kropli, a frywolnym powiewem letniego powietrza. między Tobą, a sobą. totalnie niedopasowana, szukam zagubionych miejsc w przestrzeni życia, składam porozrzucane emocje, podnoszę zdeptane uczucia, sklejam połamane wartości, z nadzieją wypowiadam pobożne życzenia odnośnie przyszłości. chaos życiowy, bezradność i niemoc. kryzys na każdym możliwym polu!

..i miłość boleśnie rozsadzająca nasze zbłąkane serca

21 czerwca 2013

♪ Damien Rice - 9 Crimes

czas nie pozostawia mi wyboru i zmusza do chwilowego milczenia, umykając przede mną skutecznie w nieznane zakamarki wszechświata. w chwilach gdy za oknem w całym kraju mamy plus kilkadziesiąt stopni, ja w zaciszu pokoju wertuję notatki lub spełniam się w pracy. moje menu zostało samoczynnie ograniczone do minimum- zamrożone wręcz bąbelki wody wędrujące powoli od gardła, przez większość ciała, aż do żołądka, delikatnie pobudzając i sprawiając nieskrywaną ulgę, a świeże truskawki czekające co ranek na blacie kuchennym, karmią nie tylko ciało, ale i zmysły. gdziekolwiek jestem towarzyszy mi dźwięk i zapach koszonej trawy.
lato, jak dobrze że jesteś!
w myślach odliczam dni do ostatniego, poniedziałkowego egzaminu, z nadzieją, że będzie on ostatecznym otwarciem wakacji, które w tym roku zapowiadają się naprawdę fantastycznie.

nie ma przeszkód nie do pokonania, są tylko kroki, których nie mamy odwagi zrobić.

06 czerwca 2013

♪ Fabolous ft. Ashanti- So Into You

zapytaj mnie o marzenia, a opowiem Ci niekończącą się historię o podróżach, o uśmiechniętej twarzy Bi, gdy razem będziemy śpiewać na ulicach Londynu do dźwięków ukulele, o tymczasowym mieszkaniu z widokiem na Tower Bridge, o ciepłych dłoniach taty w najważniejszym dniu mojego życia, o śniadaniach we własnym ogrodzie, o bieganiu po plaży o czwartej nad ranem w mokrej sukience i prowadzeniu schroniska w górach na starość. zapytaj o pasje, a pokażę Ci wszystkie dyplomy i puchary z przeszłości, z nostalgią wspomnę kilkuletnią przygodę z tańcem, wyciągnę karnet snowboardowy z portfela i dorzucę parę zdjęć, powiem, że to spisywanie własnych myśli, ulubiona lista z winampa i psychologia wieczorową porą, zaprowadzę do szafki w przedpokoju i pokażę białe rolki z licznymi rysami i zużytym kauczukiem, wskażę najwspanialsze utwory Haliny Poświatowkiej. zapytaj o obawy, a dowiesz się o męczącym śnie z dzieciństwa, perspektywie obecności ćmy w przestrzeni pokoju, o aktualnym niepokoju dręczącym umysł i dreszczach przeszywających serce na myśl o stracie jakiejkolwiek bliskiej osoby. zapytaj o organizację, a zobaczysz torebkę, a w niej fioletowy notatnik na spirali zapełniony niezliczonymi słowami, ulubionymi cytatami i planami na przyszłość, androida w którym główną rolę pełni kalendarz z mnóstwem istotnych dat i tablicę korkową na ścianie pokoju z kolorowymi karteczkami przypominającymi o zbliżających się egzaminach i wyzwaniach kobiety pracującej. zapytaj o preferencje, a posmakujesz świeżych truskawek, domowego koktajlu, ciepłej szarlotki i kawy z cynamonem o poranku, założysz odcienie szarości, bieli, czerni i nude, rozkochasz się w czerwieni na ustach, czarnych kreskach, prostym, końskim ogonie, spędzisz czas na świeżym powietrzu, wylegując się w wannie otoczony zapachami orzechów i toffi, porozmawiasz z najważniejszą kobietą mojego życia, wtulisz się w Jego ramiona, zaśniesz z książką w ręku. zapytaj o uczucia, a zaskoczę Cię ciszą, wymownym zagubieniem między mocą emocji, a oswojoną tęsknotą za czymś niesprecyzowanym.

26 maja 2013

mama. ♥. bezapelacyjnie najważniejsza jednostka mojego życia. główny sprawca dzisiejszej mnie, największy motywator, niepodważalny autorytet. kobieta, która od chwili mojego pierwszego oddechu uczyła mnie czym jest miłość, namacalnie okazując ją każdego dnia, ze stuprocentowym zaangażowaniem. wlewała nieograniczone pokłady wiary w siebie i swoje możliwości, budując solidne fundamenty emanującej ze mnie siły. pokazywała wartość życia, rangę rodzinnych więzi i niezwykłą rolę drugiego człowieka. z wyrozumiałością, której horyzont został zmazany, pozwalała kształtować charakter poprzez popełnianie tysięcy błędów. niejednokrotnie pocieszała tuląc, gdy docierało do mnie jak ułomna jest człowiecza natura, a ciężar złych decyzji druzgotał dotkliwie. uczyła modlitwy, pokory, Boga. zachęcała do mówienia o uczuciach. delikatnie popychała, gdy moje nogi nie wiedziały którą ścieżkę wybrać.
dziś rozkoszując się dwudziestym szóstym maja, ciepłym powietrzem i słońcem nieśmiało wyglądającym zza kłębiastych chmur, smakowałyśmy wina w połączeniu z kuchnią węgierską, spędzając cały dzień w ogrodzie. trzy generacje kobiet trzymających się bez skrępowania za ręce, grających w karty, będących dla siebie wszystkim. iście beztroska atmosfera w kompilacji babcia-mama-córka. sama sobie zazdroszczę.

Matka w oczach dziecka jest Bogiem! od zawsze, na zawsze.

20 maja 2013

nie ma nic bardziej cudownego niż wiosenna burza. idealna kompilacja powietrza przepełnionego zapachem przyszłego deszczu wypełniającego spragnione nozdrza, co rusz przecinających niebo błyskawic i głośnych grzmotów odczuwanych niemal każdym skrawkiem ciała. siedząc na parapecie z nieukrywaną przyjemnością patrzę na przedstawienie serwowane przez zbuntowaną naturę, pełna przeświadczenia, że gdybym kiedyś miała komfort wyboru dnia swojej śmierci, wyglądałby on bezapelacyjnie właśnie tak jak ten dzisiejszy!
atmosfera wokół elektryzuje.